**Fanatizmin Kör Ettiği Ülke: Türkiye**
Bir ülke düşünün…
Siyaset artık fikir değil, bir tür **kör inanç** haline gelmiş. Herkes kendi cephesinde, kendi liderine taparcasına bağlı. Bir yanda partizan CHP’liler, öte yanda AKP’nin trolleri. Bir köşede siyasal İslamcılar, diğerinde etnik milliyetçiler… Hepsi kendi doğrusuna inanmış, hepsi kendi haklılığını kutsallaştırmış. Ortada ise **gerçekleriyle baş başa kalmış bir ülke** var.
Artık siyaset aklın değil, **nefretin arenası**.
Toplum “biz” ve “onlar” diye ikiye bölünmüş durumda. Kimse kimseyi dinlemiyor, kimse kimseyi anlamıyor. Herkes kendi sloganını haykırıyor, kendi haklılığını bağırıyor. CHP’li AKP’liyi hain görüyor, AKP’li CHP’liyi düşman. Etnik milliyetçi, farklı olanı ötekileştiriyor; siyasal İslamcı, kendi dışında kimseyi “inançlı” saymıyor.
Sonuç: **Birbirine kör olmuş bir millet.**
Ve Ankara?
Ankara hepsini izliyor…
Kavga eden bu kitlelerin üzerine kurulu bir düzen var orada. Halk birbirini yerken, o koltuklar hiç boş kalmıyor. İsimler değişiyor ama **oyun aynı oyun**.
Öfke, umut, enerji birbirini tüketirken, kazanan hep aynı: sistemin ta kendisi.
Fanatizmin kör ettiği bu ülkede artık kimse “Bu ülke nereye gidiyor?” diye sormuyor.
Çünkü herkes kendi partisine, kendi liderine, kendi ideolojisine teslim olmuş.
Oysa liderler gelir geçer, partiler doğar ve ölür, ideolojiler zamanla anlamını yitirir.
Ama **bu topraklar kalır**.
Ve biz, kör sadakatimizin bedelini ödemeye devam ederiz.
Bugün siyaset hizmetin değil, **savaşın alanı**. Halk, asker gibi hizaya dizilmiş.
Ama asıl düşman; CHP’li, AKP’li, Türk, Kürt, dindar ya da seküler değil…
Asıl düşman; **cehalet, liyakatsizlik ve kör sadakat**.
Bu ülke tarafların değil, **aklın ve vicdanın** ülkesidir.
Ne yazık ki bugün ne akıl kaldı, ne vicdan.
Geriye sadece **birbirini yiyen bir toplum**
ve **sessizce yok olan bir ülke** kaldı…
İyi Değerlerden Kalmamış Bir Şey
Namus meze olmuş, ahlak ise mey,
İffetsizlik hanımefendi, şerefsizlik ise bey,
Dürüstün halini sormayın gitsin.
Hırsızlık sermaye, arsızlık paye,
Haram saltanatı kurmak mı gaye?
Esas olan ihlastır, gerisi hikâye,
Doğrunun halini sormayın gitsin.
Sevgi yalan olmuş, saygı tükenmiş,
Bütün yüce değerler en aza inmiş,
Yüreklere ihanetin kokusu sinmiş,
Sevenin halini sormayın gitsin.
Cüzdan şiştikçe vicdan incelmiş,
Haklıların yerini haksızlar almış,
Vefayı aramayın, mazide kalmış,
Şair Suna’nın halini sormayın gitsin.
Yazan: Suna Göl
